Illustrated Poems

Illustration, 2020.

This project brings to life Ismail Kadare’s evocative poem Kristal and Lasgush Poradeci’s beautiful poem Vdekja e Nositit in Albanian, transforming their narrative into a visual journey. Through a frame-by-frame illustration technique, each image reflects the poem’s surreal and poignant exploration of memory, identity, and the passage of time. The delicate interplay of colors mirror the ethereal quality of both writers words, inviting the viewer into a world where the boundaries between reality and imagination blur.

Kristal

Ismail Kadare

Ka kohë që s'shihemi dhe ndjej
Si të harroj un'dalngadal,
Si vdes tek unë kujtimi yt
Si vdesin flokët dhe gjithçka.

Tani kërkoj unë posht'e lart
Një vend ku ty të të lëshoj.
Një strofë a notë a një brilant
Ku të të lë, të puth, të shkoj.

Në s'të pranoftë asnjë varr,
Asnjë mermer a morg-kristal,
Mos duhet vall' prap' të të mbart
Gjysmë të vdekur, gjysmë të gjallë ?

Në s'gjetsha hon ku të të hedh
Të gjej një fushë a një lulnajë
Ku butësisht porsi polen
Gjithkund, gjithkund të të shpërndaj.

  • Frame 1

  • Frame 2

  • Frame 3

  • Frame 4

  • Frame 5

  • Frame 6

  • Frame 7

  • Frame 8

Vdekja e Nositit

Lasgush Poradeci

Me zjarr ju flas… me zjarr
Në gjirin tim kam hapur varr…
Që t’i jap shpresë- edhe t’ja marr…

Un’ ik liqerit zemërak
Fatlum dh’ i pastër si zëmbak,
Po zemra ime kullon gjak:
Se vijnë- urtuar zogjtë-e mi,

Dh’u jap ushqim me dashuri-
Një dashuri për llaftari:
Pa nis ah! Gjirin ta godas…
Dh’e hap ah! gjirin për një ças…

Dh’i nginj ah! zogjtë- e vdes me gas!…
Ahere – helmohet e buçet
Pas mallit tim liqer-i shkret,
E rrit tallazin posi det.

Ay e tund , ay e shkund,
Ay e hap sa me të mund,
Gjer mun në gjit,gjer mu në fund.
E shpirtin dyke ma përcjellë
Më thotë ah! shih sesa ‘sht’i fellë…
Ky gjir’i em që të pat pjellë…

Me zjarr ju flas…
Me zjarr…

  • Frame 1

  • Frame 2

  • Frame 3

  • Frame 4

  • Frame 5

  • Frame 6

  • Frame 7

  • Frame 8

Previous

AlbaniaTech
Next

Archive